Pink

Po okresie blue  tutaj wiosna w moim ogrodzie wchodzi w fazę pink...

Pink we wszystkich odcieniach: od pastelowego migdałka trójklapowego (Prunus triloba),

 

poprzez ciemniejszy serduszki okazałej (Dicentra spectabilis)

 i  pierwiosnków gruzińskich,

po bardzo ciemny odcień rajskiej jabłonki.

                


               Najbardziej różowym symbolem tego etapu jest powojnik alpejski Constance, to on teraz zadaje szyku. Jego róż najpierw jest bardzo intensywnie różowo-fioletowy, wraz z rozwojem kwiatów jaśnieje i stale się coraz bardziej pastelowy

Kwiat powojnika alpejskiego odmiany Constance (Clematis alpina) składa się z czterech płatków i o połowę krótszych prątniczek  w kontrastowym kolorze

        Dzwonkowate kwiaty i liście, mają kształt wskazujący na pokrewieństwo z zawilcami, sasankami i jaskrami, bo wszystkie one należą do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae).

Powojnik alpejski jest krzyżówką dziko rosnącego w górach (m.in. w Tatrach) powojnika alpejskiego o niebieskich kwiatach i innych powojników z grupy Atragene. 
Jest niezliczona ilość odmian powojników, a ich miłośnicy podzielili te pnącza  na grupy głównie pod kątem kształtu kwiatów. Grupa Atragene zawiera takie właśnie odmiany o dzwonkowatych kwiatach, we wszystkich kolorach, które mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne. Są to rośliny wyjątkowo odporne na warunki glebowe i klimatyczne, co zawdzięczają swym górskim przodkom. Nie wymagają cięcia, kwitną na ubiegłorocznych przyrostach, czasem powtarzają kwitnienie na tegorocznych przyrostach. 

Powojnik alpejski dobrze radzi sobie na wszystkich stanowiskach, nawet chłodnych i zacienionych. Praktycznie nie choruje i nie wymaga nawożenia. Można go sadzić przy podporach ogrodowych, ogrodzeniach, ponoć świetnie wygląda kiedy płoży się po ziemi lub przewisa na naturalnych podporach np.  krzewach iglastych,  dużych kamieniach na skalniaku itp. 




Lubię tę roślinę za jej romantyczny urok, bezproblemowość i przede wszystkim za kwitnienie totalne - po prostu idzie na całość.

Tymczasem w domu jestem na etapie pośrednim między blue a pink: fiołek pink

a doniczka szafirkowe blue... 

pozdrawiam

Tete-a-tete z wiosną

       


                                Biało na dworze a ja zaprosiłam troszkę wiosny do siebie.  Bazie wierzbowe i kwitnące miniaturowe narcyzy Tete-a -tete wnoszą trochę słońca w te pochmurne dni ...

Spodobały się chyba nie tylko mnie. W kępkach kostrzewy osiedliła  się parka  wiosennych ptaszków...

No i stało się, wiosenne klimaty zrobiły swoje :)

pozdrawiam

Ostatki koloru

                     Coś ostatnio ciemno i ponuro, zachmurzenie pełne, a jeszcze kilka dni temu świeciło słoneczko a w jego blasku świat wyglądał jakoś weselej...

W purpurze liści  perukowca pojawił się koralowoczerwony poblask, 

a liście berberysu zapłonęły ognistą czerwienią.

W ogrodzie pierwsze skrzypce zagrały teraz kaliny: ta koralowa

i ta koreańska, która nie dość, że pięknie przebarwia liście, to jeszcze zakwitła. Na czubku starego krzewu rozwinęło się kilka silnie pachnących kwiatostanów. Właściwa pora kwitnienia tego krzewu przypada na kwiecień, ale często potrafi zakwitnąć na przedwiośniu, albo tak jak teraz.

Pięknie wybarwiła liście młoda morela.

Oprócz kwiatów krótkiego dnia, jak chryzantemy, dla których ta pora kwitnienia to normalka, 

kwitną ostatnie róże,

i co najdziwniejsze rozkwitła też ostróżka, którą ostatnio częściowo uszkodził poranny przymrozek i z kilku błękitnych łodyg została jedna.

Piękne są jeszcze trawy

i przekwitłe kwiaty hortensji kosmatej,

a na niebieskie owoce dzikiego wina niedługo przylecą kwiczoły

W okolicy też można spotkać jeszcze pięknie ubarwione drzewa i krzewy.  Kilka zdjęć z dzisiejszego  spaceru ...

Przy tak pochmurnym, listopadowym dniu ogniste kolory podnoszą na duchu.

Trzeba jakoś wytrzymać do tej wiosny. Gdybym mogła zwinąć  się w kłębek jak kotka i przespać te ponure dni w ciepłym fotelu...

pozdrawiam